In januari 2004 hebben de Wereldbank en het Internationaal Monetair Fonds tachtig procent van de buitenlandse schuldenlast van Nicaragua kwijtgescholden. Het land heeft echter een hoge prijs moeten betalen voor deze kwijtschelding.

Nicaragua stond voor meer dan 6,5 miljard dollar in het buitenland in het krijt. Dat was drie keer het bruto binnenlands product van het land. Deze schuldenlast hing als een zwaard van Damokles boven het land. President Bolaños hoopt, dat met het wegnemen van het zwaard van de schuldenlast  de economie weer tot bloei zal komen.

Om tot de kwijtschelding te komen werd Nicaragua verplicht een streng herstructureringsprogramma uitvoeren. De gevolgen daarvan worden inmiddels duidelijk merkbaar. Water en elektriciteit zijn geprivatiseerd en in prijs gestegen. Het openbaar vervoer is veel duurder geworden. De regering heeft de toelagen om te studeren vrijwel geheel afgeschaft. Ook de subsidies voor de productie van landbouwgewassen zijn gestopt.

De toch al arme Nicaraguanen worden steeds wanhopiger. In december waren er al demonstraties tegen de afschaffing van studietoelagen. Momenteel houden de boeren weer een mars naar de hoofdstad om hun landbouwsubsidies te behouden. Het aantal Nicaraguanen dat wil gaan emigreren om elders als gastarbeider te gaan werken, neemt dagelijks toe. Zeker al een half miljoen Nicaraguanen werkt als gastarbeider in het buitenland.